معناى ثابت و واو اشاره بغايب از حواس است چنانچه قول تو ( هذا ) اشاره تو به حواس است و اين جهتش اينست كه كفّار خبر از خدايان خود دادند به حروفى كه اشاره بحاضر ادراك شده است و گفتند هذه آلهتنا المحسوسه اين است خدايان ما كه با ديده‌ها محسوس مىشود ، پس تو اى محمد اشاره كن بخدايت كه ما را بسوى آن ميخوانى تا او را ديده و درك نمائيم . پس خداى سبحان نازل فرمود قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ، پس هاء تثبيت ثابت و واو اشاره بغايب از درك ابصار و لمس حواس است و اينكه خدا بلند و عالى از اين مطلب بلكه او مدرك الأبصار و ايجاد كننده حواس است و حديث كرد مرا پدرم از امير المؤمنين ( ع ) كه آن حضرت فرمود خضر را يك شب پيش از جنگ بدر در خواب ديدم ، پس به او گفتم به من چيزى ياد بده كه به آن نصرت و غلبه بر دشمنان پيدا كنم ، پس گفت بگو يا هو يا من لا هو الّا هو پس چون صبح كردم بر پيامبر خدا ( ص ) گفتم ، پس فرمود اى على اسم اعظم خدا را به تو آموخت پس در روز بدر بر زبان من بود گويد : و در روز بدر آن حضرت قل هو اللَّه احد را خوانده و چون فارغ شد گفت يا هو يا من لا هو الّا هو اغفر لى و انصرنى على القوم الكافرين اى هو اى كسى كه هويى نيست جز او مرا بيامرز و بر گروه كافرين يارى فرما . و در جنگ صفين هم همين را ميگفت و حمله ميكرد پس عمار بن ياسر ( رضى اللَّه عنه ) عرض كرد اى امير المؤمنين اين كنايه‌ها چيست ، فرمود اسم اعظم خدا و عماد توحيد ، اللَّه لا إله الّا هو ، و الملائكه و اولو العلم قائما بالقسط لا إله الّا هو ، سپس قرائت كرد ، شهد اللَّه انّه لا إله الّا هو - العزيز الحكيم ، و آيات آخر سوره مباركه حشر را « 1 » آن گاه از مركبش پياده

--> ( 1 ) - لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ